با ما همراه باشید

کاراته

نقره جاکارتا به جای طلا برای امیر ؛ آیا مهدی زاده دچار نوسان شده است؟

امیر مهدی زاده در فینال بازی های آسیایی جاکارتا در حالی که همه یک پیروزی آسان را برای او پیش بینی می کردند مغلوب یک اندونزیایی شد. شکستی عجیب که نشان می دهد امیر با گذشت زمان وارد مسیر پیچیده تری نسبت به گذشته می شود.

حامد اسماعیلی – قم اسپورت: امیر مهدی زاده برای سال ها به معنای واقعی امیر کاراته ایران بوده است. انبوهی از مدال های طلای جهانی ، قهرمانی آسیا ، بازی های آسیایی و کاراته وان امیر را در موقعیت ویژه ای در کاراته کشور قرار داده است.

در جاکارتا ، امیر مهدی زاده به دنبال دومین طلای پی در پی از بازی های آسیایی پس از طلای اینچئون 2014 بود و به نظر می رسید طلا در چنگ مهدی زاده است اما یک فینال غیر منتظره ، همه برنامه ها را بر هم ریخت و در فینال او نه به سایماتوف و نه مدعیان اسم و رسم دار دیگرش باخت.

حریف اندونزیایی ، به هیچ وجه چه از نظر رنک و چه سوابق در حد مهدی زاده نبود اما جنگجو بود و تلاشگر. در این میان و با توجه به نتایج  مهدی زاده در یک سال گذشته در رقابت های مختلف که گاهی با ناکامی هایی نیز همراه بود این سوال به وجود می آید که آیا مهدی زاده دچار نوسان شده است؟ چه عواملی سبب شده مهدی زاده با تاکید بر توان فوق العاده اش اقتدار گذشته را نداشته باشد؟

در پاسخ به این سوال ، موضوع المپیکی شدن کاراته مطرح می شود. پس از المپیکی شدن کاراته ، سرمایه گذاری در کشورهای مختلف روی این رشته افزایش یافته و بسیاری از کشورهایی که هرگز کاراته را – بر خلاف ما – جدی نمی گرفتند اکنون به طور جدی در این حوزه مشغول کار هستند.

2 خودرو را تصور کنید که در جاده ای مشغول حرکتند که یکی از دیگری فاصله قابل توجهی دارد. حالا از زمان خاصی ، خودرویی که عقب تر است سرعت خود را به نحو چشمگیری افزایش می دهد اما خودروی جلوتر هر چه برای افزایش سرعت به همان میزان سرعت خودرو عقب تر تلاش می کند بی فایده است. در نتیجه دو خودرو پس از گذشت زمان مشخصی به هم می رسند و احتمال این که خودروی عقب تر از رقیب پیشی بگیرد ، محتمل است. این ، داستان کاراته کاهای ایرانی و رقبای خارجی است.

به دلیل مشکلات اقتصادی و ضعف در زیر ساخت ها ، کاراته کاهای ایرانی به اندازه رقبای خارجی خود امکان برگزاری اردوهای حرفه ای در خارج از کشور ، حضور در همه رویدادهای ممکن و اجرای یک روند ایده آل آماده سازی را ندارند. این برنامه ها پول می خواهد و واضح است که شرایط اقتصادی هر روز بدتر می شود. در نتیجه مهدی زاده و امثال امیر ، در یک رقابت نابرابر قرار دارند.

از سوی دیگر ، امیر مهدی زاده به تدریج با افزایش سن روبرو است. بدیهی است که افزایش سن برای یک ورزشکار ، عامل کاهش دهنده توان بدنی و فنی است – گرچه همیشه استثناهایی وجود دارد – و حق داریم این فرضیه را در مورد نوسانات امیر مهدی زاده مطرح کنیم. قرار نیست امیر همیشه در اوج باشد و انتظار این که او همواره باید در همه رویدادها طلا بگیرد انتظاری واهی است.

با این وجود ، امیر مهدی زاده در 2 سال باقی مانده تا المپیک که همه فکر و ذکر اوست باید تلاش کند از حداقل امکانات حداکثر بهره را ببرد تا به رویای خود یعنی مدال المپیک جامه عمل بپوشاند. امر راهی طولانی و سراسر افتخار را طی کرده و یک پایان خوش در 2020 جذاب ترین اتفاق است.

تبلیغات
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تبلیغات

مطالب ویژه